Meerzicht of Klein Meerzicht

Gisteren, tijdens de jaarlijkse vergadering van Plaatselijk Belang Oranjewoud, presenteerde Udo de Goede een plan voor bebouwing op de plek van ‘De Gevel’ in Oranjewoud-dorp. De gevel van de oude boerderij, die al meer dan tien jaar weer en wind trotseert en waarvan het metselwerk zo slecht is, dat deze instort wanneer je er bij wijze van spreken naar wijst.

Het nieuwbouwplan, wat er overigens klasse uitziet, werd gepresenteerd als ‘Klein Meerzicht’. ‘Nee’, riep Jappie vanuit de zaal, ‘dit is Meerzicht’. ‘Klein Meerzicht is het huis aan de andere kant van de weg’. ‘Ja’, beaamde ik, ‘Jappie heeft gelijk’! Maar was dat wel zo? Ik had toch nog enige twijfel. Thuis gekomen meteen het archief ingedoken en ja hoor, Jappie had gelijk!!

Klein Meerzicht stond aan de Prins Berhardweg, op de plek waar nu nr. 6 staat. Er zijn geen bouwtekeningen van bewaard, maar volgens overlevering had het een rieten dak. Het werd in 1836 gebouwd in opdracht van Lollius Adema. Hij woonde in Heerenveen en ‘Klein Meerzicht’ werd zijn buitenverblijf, zeg maar vakantiehuis.

Lollius was de zoon van Barro Adema, die in die tijd burgemeester van Sneek was. Zijn stiefmoeder, Catharina Tichelaar, was de eigenaresse van ’Klemburg’.

Na een jaar of vijf van zijn recreatiewoning genoten te hebben, liet hij schuin tegenover deze woning een stelpboerderij bouwen, die hij de naam ‘Meerzicht’ meegaf (1841).

Nog wat jaren later, in 1848, ging Lollius failliet, hij had wat verkeerde speculaties gedaan. Het gevolg was, dat zijn vakantiehuis moest worden verkocht. Dit kwam toen in bezit van de in Friesland bekende buikspreker Simon Lantinga. Over Simon is ook wel het een en ander te vertellen. Maar dat doe ik een andere keer. De boerderij onderging het zelfde lot als het buitenhuis en werd eveneens verkocht.

In de nacht van 12 op 13 juni 1927 werd Oranjewoud opgeschrikt door een luchtmonster! Op het weiland achter boerderij ‘Meerzicht’ landde een grote luchtballon. Deze was opgestegen in Osnabrück/ Duitsland en door de sterke luchtstoom in deze omgeving terecht gekomen. De hele bevolking liep uiteraard uit, begeleid door de marechaussee. Maar er was een probleem, niemand kon de ballonvaarder verstaan! Snel werd Andreas Tjaarda opgetrommeld, want hij had immers de halve wereld rond gezworven en die zou vast wel weten welke taal ze spraken. En inderdaad hij verstond ze, ze spraken Duits. Andreas regelde vervolgens met de marechaussee en boerin Bosma, dat de buitenlanders terug konden naar hun vaderland. De ballon en de mand werden met paard en wagen naar het station in Heerenveen gebracht en op de trein gezet.

De drie ballonvaarders, poserend in hun mand, met in het midden luchtschipper Herr Maahs uit Münster. Helemaal links en nog net zichtbaar Andreas Tjaarda. Het paard staat al klaar om de reizigers naar het station in Heerenveen te brengen.

(Uit: Fryske Groun van 1 juli 1927).

Start typing and press Enter to search